Հայերեն   English   Русский  
ԷՍՍԵ
Վերջին երկու օրերին նայելով ՀՀԿ-ից առնետավազքի ահագնացող տեմպերին, մտածում էի,որ մեր երկրում մարդու մի տեսակ կա,
Ժողովուրդը, ժողովրդի, ժողովրդով, ժողովրդից… Վերջին մոտ երեք տասնամյակների ընթացքում այս գոյականը գործածվում է կա՛մ ընտրությունների քարոզարշավների ընթացքում, կա՛մ հետընտրական բողոքի ցույցերի: Մնացած ժամանակ մարդկանց նույն զանգվածը մատնանշելու համար սովորաբար գործածում են հասարակություն, հանրություն, բնակչություն, ազգաբնակչություն և այլ եզրույթներ:
Սիրելի բարեկամներ այսօր կեսօրին ֆեյսբուքում մի գրառում տեղադրեցի, որ սկսվում էր հետևյալ նախադասությամբ
Մեծանուն Շառլ Ազնավուրի հոգեհանգստի արարողության ընթացքում պաշտոնական Փարիզը համամարդկային արժեքների առումով համայն աշխարհին կարեւորագույն ուղերձներ փոխանցեց՝ մշակութային արժեքաբանության,
Երեկ ընկերներիս հեղափոխական թեևը սկսել էր Հեղափոխություն 2.0-ի գաղափարական նախապատրաստությունը,
Ժողովրդավարական երկրներում հաճախ են լինում իրավիճակներ, որ նախագահը մի կուսակցությունից է լինում, իսկ խորհրդարանի մեծամասնությունը՝ այլ; Նույնը կարելի է ասել տեղական ընտրությունների մասին։
Մենք արդեն մի որոշ ժամանակ է՝ ապրում ենք ուրիշ Հայաստանում։ Հինը մերժել ենք, նորը չենք ստեղծում։ Եթե մերժելու հիմնական գործողությունը քանդելն է, ապա նորի ստեղծման համար պետք է կառուցել։ Հայաստանը «լռվում» է այդ անցումային փուլում։
Երեք շաբաթ առաջ, երբ Երևանի ընտրարշավը դեռ չէր սկսել, ես գրել էր նրա մասին, որ Նիկոլ Փաշինյանը, որպես երկրի վարչապետ և համար մեկ պաշտոնյա,
Ապրիլ և մայիս ամիսներին արձանագրվեց համաժողովրդական շարժում և զարթոնք: Մարդիկ դուրս եկան փողոց, քանի որ չէին ուզում ապրել հին ձևով և չէին պատրաստվում հանդուրժել քաղաքական մենաշնորհը:
Թուրքական «Հուրիեթ» թերթը սեպտեմբերի 15-ին տեղեկություն էր տարածել, թե Թուրքիայի նախագահը զանգահարել է ՀՀ վարչապետին և խնդրել հետ վերադարձնել հայ-թուրքական սահմանը հատած և ձերբակալված 16-ամյա հովվին։
Ապրիլի 23ին և մայիսի 8ին ամբողջ հայ ժողովրդի մոտ (այս կոնտեքստում թույլ տվեք օգտագործեմ <ժողովուրդ) բառը),
Ես այն մարդկանց թվից եմ, ովքեր հենց սկզբից մեծ թերահավատությամբ էին ընդունում Հայաստանում կատարված իշխանափոխությունը:
Անցյալ տարվա իմ հոդվածում տեղեկացրել էի, որ Ադրբեջանի Silk Way ավիաընկերությունը 350 գաղտնի թռիչք է իրականացրել՝ հարյուրավոր տոննա զենք տեղափոխելով Բուլղարիայից Սիրիայի ԻԼԻՊ-ի ահաբեկիչներին և Մերձավոր Արևելքի այլ երկրներ 2014-2017 թթ. ընթացքում։
Միջազգային քաղաքականության մեջ ընդհանրապես ընկալված օրինաչափություն է, որ տվյալ երկրի առաջին դիվանագետը տարբերվում է իր հռետորաբանությամբ,
Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: